Narodowy Dzień Polaków Ratujących Żydów
Pamięć, która zobowiązuje. We wtorek 24 marca przy pomniku przy ul. Orwida w Wołominie spotkaliśmy się, by wspólnie oddać hołd Polakom ratującym Żydów pod okupacją niemiecką. To dla mnie moment szczególnie poruszający i pełen refleksji. W tym miejscu historia mówi do nas bardzo wyraźnie.Pomnik, który powstał w październiku 2013 roku na terenie przyległym do byłego getta, jest symbolem odwagi i człowieczeństwa. Jego inicjatorami byli przedstawiciele Mazowiecka Wspólnota Samorządowa. Szczególną pracę w postawienie tej instalacji odegrali Konrad Rytel, śp. Rafał Pazio oraz Adam Kopczyński, który przybliżył dziś historię powstania tego miejsca. Warto podkreślić, że Narodowy Dzień Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką został ustanowiony przez Sejm RP świętem państwowym kilka lat później od postawienie pomnika w Wołominie – dopiero 6 marca 2018 roku. Podczasc dzisiejszej uroczystości wspominaliśmy rodzinę Ulmów z Markowej – Józefa, Wiktorię i ich siedmioro dzieci. Ich tragiczna historia porusza do głębi. 24 marca 1944 roku zostali zamordowani przez Niemców za ukrywanie Żydów. Ich postawa jest dziś symbolem najwyższego poświęcenia i odwagi. To właśnie na ich cześć obchodzimy w Polsce to szczególne święto.
Wspomnienia o Polakach z terenu Wołomina ratujących Żydów przybliżyli nam Aurelia Sobczak, zastępca Burmistrz Wołomina Dariusz Szymanowski oraz Konrad Kostrzewa Burmistrz Miasta Kobyłka. W uroczystości uczestniczyli Mieszkańcy oraz samorządowcy z naszego powiatu. Towarzyszyła nam również Wołomińska Rada Seniorów na czele z przewodniczącym Czesław Borkowski. Nie zabrakło przedstawicieli środowisk kombatanckich na czele z Marią Sobolewską – Prezesem Związku Sybiraków koło Wołomin oraz uczniów I LO PUL w Wołominie. Ich obecność nadała tej uroczystości wyjątkowy wymiar. Na zakończenie uroczystości wszyscy wspólnie złożyliśmy kwiaty, oddając hołd cichym Bohaterom, podkreślając naszą pamięć oraz wdzięczność.
Dziękuję wszystkim za obecność, skupienie i wspólne przeżywanie tej chwili. Wierzę, że takie momenty budują nas jako wspólnotę. Niech pamięć o naszych Rodakach będzie dla nas drogowskazem na przyszłość./KP/
